صحنه تاریک است.
ضربه های کشیده و یکنواخت و مداوم.
ضربه ها رفته رفته بلند و بلندتر می شود. همه فضا را می گیرد.
صدا قطع می شود.
صحنه روشن می شود.
سرتاسر صحنه ها کارتن های بزرگ و لهیده ای پوشانده است. سر کارتن ها یک به یک از داخل باز می شود و بازیگرها خود را از آن به آرامی و بدون هیچ شتابی بیرون می کشند. همچون صحنه، همگی سیاه پوشند. همگی در حالیکه خود را از کارتن بیرون می کشند، گریه و زاری می کنند، با دستهای گشوده به آسمان و با هم می خوانند: أمن يجيب المضطر إذا دعاه ويكشف السوء…
Reviews
There are no reviews yet.